Witamy Cię na trasie naszej świątecznej gry terenowej „ŚLEDZYNIE JAK TRAFIĆ NA CHÓJKĘ?”. Znajdujesz się 
na terenie leśnictwa Łękno w Nadleśnictwie Babki w Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Poznaniu. 
Przed Tobą trasa o długości prawie 3 km, a jej przejście zajmie Ci około 2 godzin. Dlatego zapakuj kanapki, ciepłą herbatę, kalosze i ruszaj „NA SZAGĘ BEZ BÓR PO BÓN NA CHÓJKĘ”.
W lesie znajdziesz specjalne przystanki – „ŚLEDY CHÓJKI”, którą będziesz tropić podczas gry. Przygotowaliśmy 
dla Ciebie 9 unikatowych przystanków. Na każdym przystanku, czeka na Ciebie zadanie do wykonania.
Po przejściu całej gry i wykonaniu wszystkich zadań odkryjesz hasło końcowe i wytropisz swoją choinkę. Prześlij nam swoje rozwiązanie, a my odeślemy Ci „BÓN NA CHÓJKĘ”. Będziesz ją mógł odebrać od leśników 
z Nadleśnictwa Babki. 
A wszystko po to, żeby pomóc Michałowi, naszemu koledze leśnikowi, zebrać gigantyczną kwotę prawie 
10 000 000 zł, na leczenie swojego synka Olka, chorego na SMA. 
To co – do dzieła! I dobrej zabawy!


Rozpoczynasz naszą zabawę. Dotarłeś do pierwszego przystanku. Widzisz przed sobą 4 drzewka iglaste. Wszystkie mogą być choinkami. W zależności od preferencji i potrzeb wybieramy na choinkę różne drzewka. 

A jakie?

Sosna zwyczajna

(na bombkach/drewienkach):

– igły wyrastają po 2 z jednej zawiązki

– igły kłują i są długie około 5 centymetrowe

– mają zielony, ewentualnie niebieskozielony kolor

- sosna zaczyna pachnieć, gdy poruszymy jej gałązkami


Pine [ang.] / Kiefer [niem.] /Cосна [ros.] / 
松树 [sōngshù] [chiński]


Świerk pospolity

– igły są pojedyncze i bardzo kłujące

– igły są krótkie mają od 1 do 2 cm i są nieco 
krótsze od igieł jodły mają odcień jasnej zieleni

– świerk, nawet gdy go nie dotykamy, intensywnie pachnie żywicą

Spruce [ang.] / Fichte [niem.] / Yрод [ros.] /云杉 yúnshān [chiński]

Jodła pospolita

– igły są płaskie i krótkie o długości od 2 do 4 cm
– igły jodły są z wierzchu zielone, a patrząc od 
spodu srebrnoszare
– igły nie kłują
– jodła pachnie i to delikatnie dopiero wtedy, gdy się ją poruszy

Fir [ang.]/Tanne [niem.] /Eль [ros.] / 枞树 cōngshù [chiński]

Daglezja zielona,

zwana jedlicą

-igły są krótkie, bardzo podobne do tych jodłowych
– z wierzchu jasnozielone i połyskujące, od spodu 
z wyraźnymi, jaśniejszymi paskami woskowego nalotu
- podobnie, jak igły jodły nie kłują
– jak rozetrzesz jej w ręku to intensywnie pachną pomarańczą

Douglas fir [ang.] /Douglasie [niem.] /Пихта Дугласа [ros.] / 
 道格拉斯 枞树 Daogelasi congshu [chiński]

Znasz już cechy poszczególnych drzewek, a teraz podejdź do nich, widzisz 
4 drzewka. Dotknij igieł, sprawdź czy są pojedyncze, czy kłują i czy pachną. Wiesz już, które drzewko, jak się nazywa. Wpisz ich nazwy zaczynając 
od największej do najniższej.
Jeśli zastanawiasz się dlaczego choinka żywa jest lepsza niż sztuczna, to zapraszamy Cię do odwiedzenia naszej strony.

Świetnie sobie poradziłeś z tym zadaniem. Pora ruszyć dalej. 
A skoro to dopiero początek naszej wyprawy, to potrzebujesz małej rozgrzewki…


Jadłeś dziś batonika? 
Pora go spalić, ale pamiętaj oprócz ćwiczeń, musisz też znaleźć pierwszą literę naszego HASŁA. Gotowy? To ruszamy…

Las to zdrowie, ćwicząc w nim, czy też spacerując, dostarczamy do naszego organizmu jedną z najbardziej wartościowych witamin – witaminę L. Warto zapamiętać, że w leśnym powietrzu w porównaniu do miejskiego, jest około 1000 razy mniej chorobotwórczych zarazków.

Drzewa działają, jak popularne w obecnych czasach „ozonatory”, wydzielają fitoncydy, które działają bakterio i grzybobójczo. Z kolei iglaste gatunki dodatkowo produkują kojące olejki eteryczne. Jedna dorosła, 60-letnia sosna produkuje tlen niezbędny do życia 3 osób, a hektar lasu w ciągu 24 godzin wytwarza około 700 kilogramów tlenu.

Nasza wędrówka śladami chójki to prawie 3 km, aby przejść tę trasę, 
musisz się dobrze rozgrzać. Gotowy? To zaczynamy!


Silne barki: Pora na pierwsze ćwiczenie, połóż kij na ramionach, rozłóż ramiona na szerokość, jakbyś miał skrzydła samolotu i wykonaj 10 skrętów tułowia. Dałeś radę! Teraz pora na rozgrzewkę dla Twoich nóg.

Wzmocnienie dolnych partii ciała: Unieś kij nad głowę i z wyprostowanymi ramionami i plecami wykonaj 10 przysiadów. Czy masz już trochę dość? 
Nie, przecież to dopiero początek naszej wyprawy. 


Skręty tułowia: Stań tyłem do drzewa w odległości ok. 0,5 m. 
Złącz stopy i starając się ich nie odrywać, wykonuj skręty tak, 
aby złapać drzewo. Pozostań przez około 3 sek. w pozycji 
skrętnej. Uffff… skończyłeś!



Ćwiczenia nr 1,2,3 
znajdziesz po kliknięciu 
w przycisk.

Wykonałeś wszystkie ćwiczenia BRAWO. Udało Ci się zrobić tylko jedno ćwiczenie, nie przejmuj się, to też dobry wynik. Teraz pora wytężyć wzrok. Poszukaj ukrytej literki, która będzie tworzyć nasze HASŁO. 
Znalazłeś?

Wpisz ją na końcu formularza, w miejscu na HASŁO końcowe.


Ruszaj dalej, wytęż wzrok i wypatruj kolejnych przystanków. Na niektórych z nich ukryliśmy skarby. Udanej wędrówki!

Przed Tobą piękny młodnik. Pamiętasz jak nazywa się drzewo z długimi, ostrymi igłami? Dla podpowiedzi zostawiamy pierwszą literę s……… tak, 
to sosna:)

Sosny w młodniku znajdują się blisko siebie, intensywnie rosnąc w górę. Z biegiem czasu, część z drzew zostanie wycięta, po to, aby drzewa zdrowe i dorodne mogły zwiększyć obwód swojego pnia.

W tym miejscu mamy dla Ciebie matematyczną zagadkę. 
Ile lat mogą mieć rosnące tutaj sosny?

Jeżeli chcesz bezbłędnie rozwiązać to zadanie, 
koniecznie skorzystaj z naszej podpowiedzi:

Okółki u sosen to wyrastające z jednego węzła 
gałązki. Jeden okółek to jeden rok. Gdy policzysz 
wszystkie okółki i dodasz cyfrę 2, wówczas 
dowiesz się ile rosnąca przed Tobą sosna ma lat.

Wiek drzewa = okółek 1.+ okółek 2.+ okółek 3.+ okółek 4. + 2= 6 lat
.
Ten sposób wykorzystasz również przy obliczaniu wieku świerka.

Wiek mojej sosny to:

Możemy otwarcie powiedzieć, że rosnące tu drzewa to jeszcze młodzież. Sosny w lesie, w którym prowadzone są prace gospodarcze osiągają zazwyczaj wiek 100 lat.


A teraz poszukaj następnej literki. Tym razem ukrywa się ona na kolejnym przystanku.

Ciężko wyobrazić sobie święta Bożego Narodzenia bez choinki i bez… grzybów.
Mamy kapustę z grzybami, pierogi z grzybami i zupę grzybową…

Grzyby to wyjątkowe organizmy, które nie są, ani roślinami, ani zwierzętami. 
Na świecie odkryto ponad 100 tysięcy gatunków grzybów, jednak to jeszcze nie koniec. Grzyby występują niemal wszędzie, nawet na pniaku, który widzisz obok. Te grzyby mają bardzo ważne zadanie – rozkładają drewno na wiele małych kawałków, tworząc „nawóz” dla kolejnych pokoleń drzew.

Człowiek także korzysta z grzybów. Dzięki niepowtarzalnemu 
aromatowi, grzyby wykorzystywane są w kuchni, ale nie tylko. 
Przyjrzyj się grzybom na rysunku i spróbuj zapamiętać ich nazwy oraz to czy są trujące czy jadalne.
Udało się?
To teraz stań obok mamy lub taty, tak, aby nie widzieć kartki.
Zasady są proste, jedna osoba wymawia nazwę grzyba, a druga kuca, 
gdy wypowiadana jest nazwa grzyba jadalnego lub stoi bez ruchu, gdy jest to nazwa grzyba trującego. 

Do dzieła!

BOROWIK SZLACHETNY

CZUBAJKA KANIA

MUCHOMOR SROMOTNIKOWY

MAŚLANKA WIĄZKOWA

Drzewo, przy którym stoisz to pomnik przyrody. Tę nazwę wprowadził do użycia 
na przełomie XVIII i XIX wieku niemiecki przyrodnik i podróżnik Alexander von Humboldt. Z drzewami wiążą się również określone symbole, także te świąteczne. Wiesz co może łączyć ten piękny pomnik (dąb szypułkowy), który widzisz przed sobą, ze Świętami?

Odpowiedź jest prosta to mąka.


Zapytasz, jak to mąka, przecież mąka jest z ziaren zbóż, to prawda, ale czy wiesz, że z żołędzi dębów można zrobić również mąkę, a z niej pyszne świąteczne pierniczki?!


Produkty do wypieku kupisz w sklepie on-line Lasów Państwowych – Dobre 
z Lasu.

Zanim zasmakujesz dębowych pierników, zachęcamy Cię do wykonania matematycznego zadania i obliczenia średnicy, tego ogromnego pomnika przyrody.


Zadanie: Dąb, przy którym stoisz, to ogromne drzewo. W terenie znajdziesz informację o jego średnicy (d) mierzonej na wysokości 130 cm. Korzystając ze wzoru na długość okręgu oblicz obwód dębu (ob) na tej wysokości. 
Wynik podaj w cm z dokładnością do jednego miejsca po przecinku. 


Wzór na długość okręgu: ob = ∏ * d; ∏=3,14.
Rozejrzyj się dookoła. Na tym przystanku ukryliśmy informację o średnicy drzewa. Ten wymiar podstaw do wzoru na długość okręgu. Powodzenia!
Ostatnie zadanie nie było proste, więc teraz pora na coś przyjemnego. Większość z Was, a przede wszystkim Wasi rodzice, wzięli na tę wyprawę telefon, a skoro tak, to macie też aparat.
Obcowanie z przyrodą z wykorzystaniem aparatu fotograficznego może dostarczyć pięknych zdjęć i niezapomnianych wspomnień. Zaczynając swoją przygodę z fotografią przyrodniczą, pamiętaj o kilku ważnych zasadach:

Światło „maluje” Twoje zdjęcie.


 Pamiętaj, że światło zmienia się w zależności od pory dnia – rano i przed wieczorem “pada z boku”, dzięki czemu jest bardziej kierunkowe, co pozwala na wydobycie głębi z Twojej fotografii. 


Pora roku zmienia obraz.


Ten sam fragment lasu będzie wyglądał zupełnie 
inaczej w różnych porach roku. Zmieniają się możliwości 
kreowania nastroju i formy zdjęcia.

Perspektywa i kadr.


Warto wykorzystywać różne odległości i punkty widzenia. Złóż palce 
w ramkę i popatrz przez nie, to taki Twój roboczy kadr. Zastanów się co chcesz pokazać.

Bądź wytrwały.


Zrealizowanie wizji idealnego zdjęcia wymaga cierpliwości.

Jesteś gościem w lesie.

Pamiętaj przede wszystkim o bezpieczeństwie i spokoju przyrody – nie zakłócaj rytmu życia zwierząt, nie płosz ich i zachowaj odpowiednią odległość. 


A teraz pora na piękną świateczną kartkę prosto z lasu.

Przygotowaliśmy 
dla Ciebie małe ułatwienie. Oto nasza świąteczna ramka do zdjęć – mamy nadzieję, że Ci się podoba. Ustaw ją tak, abyś uzyskał kadr, który najbardziej Ci odpowiada. A teraz uśmiech i gotowe!


Została jeszcze LITERKA. Znalazłeś już? Wpisz ją w kolejnej kratce HASŁA końcowego. 


I ruszamy dalej… czeka Cię wyjątkowo ciekawe zadanie.

Korzystając z pozostawionych na trasie tropów chójki dotarłeś tutaj.


Przeskoczyłeś właśnie przez strumyk. Jak dobrze wiesz woda to podstawa zarówno w życiu lasu, jak i w naszej świątecznej kuchni.

Leśnicy znają się na wodzie i dobrze nią gospodarują, naśladują przy tym pracę bobrów, wznoszą naturalne tamy wodne z kamieni i drewna, aby retencjonować, czyli zatrzymać wodę w lesie. Takie działania nazywamy „małą retencją”.
A teraz pora na zadanie, spróbuj znaleźć dziewięć słów, które 
związane są z wodą w lesie. Gdy skończysz, przejdź parę kroków 
nad brzeg strumienia, czeka tam na Ciebie wędka, chwyć ją w rękę 
i wyłów skarb.



1. Leśny hydrotechnik, jego ogon nazywamy kielnią ……………………

2. Leśne rośliny, rosnące na dnie lasu, chłonące wodę jak gąbki …………………..

3. Wodne konstrukcje bobrów to ………………………

4. Teren podmokły, bagno inaczej to ………………………

5. Leśnicy do budowy obiektów małej retencji używają głównie ………………….

6. Gdy brakuje długo wody w przyrodzie to jest ………………………

7. Umacnia brzegi strumieni, jest zbudowana głównie z pędów wikliny
(skojarzyć można z słówkiem moda po angielsku) ………………………

8. Ten gad lubi zagrzebywać się w mule i nosi na sobie skorupę …………………….

9. Żyją w leśnych stawach, ich głos to kumkanie………………………

Jedna ze świątecznych legend głosi, że w wigilijną noc dokładnie o północy zwierzęta przemawiają ludzkim głosem. Śmiałkowie jednak powinni się powstrzymać od sprawdzania tej legendy, gdyż podobno zasłyszane zwierzęce rozmowy mogą okazać się pechowe.

Jednak niezależnie od wierzeń i legend powinniśmy się troszczyć o zwierzęta. Szczególnie w czasie srogiej zimy. Jeżeli tu dotarłeś, widzisz paśnik, czyli miejsce, 
w którym leśnicy i myśliwi wykładają soczyste przysmaki: marchew, ziemniaki, 
buraki cukrowe oraz siano. W akcje dokarmiania zwierząt często włączają się przedszkola i szkoły podstawowe, bo dla zwierząt liczy się każda pomoc, gdy 
w lesie leży dużo śniegu i trzyma mocny mróz.


Wierzymy, że i Tobie los zwierząt nie jest obojętny. 
Pomóż jeleniowi odnaleźć drogę do paśnika.

Po skończonym zadaniu pamiętaj, aby odszukać ukrytą literkę.
Brawo! Dotarłeś do ostatniego przystanku, to już ostatnie zadanie, które dla Ciebie przygotowaliśmy. Stoisz właśnie przy lipie, na której rośnie jemioła. Zastanawiałeś się kiedyś czym ta jemioła właściwie jest?

Jemioła pospolita (Viscum album), zwana strzęślą. To roślina, choć nie wyrasta z ziemi, rośnie w koronach drzew i jest półpasożytem. Ma zdolność do prowadzenia fotosyntezy, często intensywnie wykorzystuje drzewo, na którym rośnie i potrafi je mocno osłabić. Ma białawe owoce, które nazywamy nibyjagodami, wewnątrz nich znajdują się nasiona. Jesienią i zimą jej owoce stanowią ważny pokarm dla zwierząt, głównie ptaków. Dzięki ptakom jemioła może się rozsiewać. Zjawisko to zwiemy ornitochorią. Zasiedla wiele gatunków drzew, preferuje gatunki liściaste, takie jak topole, lipy, brzozy, klony. Co ciekawe 
nie zaobserwowano jemioły na dębach i bukach. Coraz częściej pojawia się 
na gatunkach iglastych, zwłaszcza na sośnie. Występując masowo potrafi mocno osłabiać nawet całe połacie lasu.

Teraz pora na ostatnie zadanie. Abecadło z drzewa spadło…

Jemioła spadła z drzewa, jej nibyjagody się rozsypały, spróbuj wśród nich znaleźć 8 słów.

Ostatnią potrzebną Ci literą jest ta, 
którą właśnie zjada jemiołuszka.

Znasz już hasło? GRATULACJE!!!

Bardzo dziękujemy Ci za wspólna ZABAWĘ!
A teraz wyślij do nas swoje rozwiązanie na adres

chojkaodborowych@gmail.com

a my odeślemy Ci „BÓN NA CHÓJKĘ”, którą będziesz mógł odebrać z Nadleśnictwa Babki. 


WPISZ HASŁO

I mamy jeszcze prośbę, zwłaszcza do Waszych rodziców, kasę którą wydalibyście na choinkę wrzućcie do skarbonki
Zbieramy ogromną kwotę na najdroższy lek świata, dla Oleczka, 
syna naszego kolegi leśnika.

Po szczegóły zapraszamy na nasz profil na facebook.com/RDLP w Poznaniu 

lub na naszą stronę internetową www.poznan.lasy.gov.pl